Hodie, multae sunt rationes senes in societate adiuvandi, ut uxor, novus socius, liberi, propinqui, nutrices, consociationes, societas, et cetera. Sed fundamentaliter, adhuc in te ipso niti debes ut te ipsum sustentes!
Si semper ab aliis pro otio tuo confidis, non te tutum senties. Nam sive liberi, sive propinqui, sive amici sint, non semper tecum erunt. Cum difficultates habeas, non semper et nusquam apparebunt ut te adiuvent eas solvere.
Re vera, quisque est individuum sui iuris et vitam suam vivendi habet. Non potes alios petere ut semper in te confidant, nec alii se in loco tuo ponere possunt ut te adiuvent.
Senes, iam senes sumus! Tantum valetudine bona fruimur et mente clara nunc habemus. Quem exspectare possumus cum senes erimus? Hoc pluribus gradibus disputandum est.
Primum stadium: annos LX-LXX
Post otium, cum sexaginta vel septuaginta annos natus eris, valetudo tua satis bona erit, et condicio tua fortasse permittent. Si placet, paulum ede, si placet, paulum gere, et si placet, paulum lude.
Desine tibi ipsi severus esse, dies tui numerati sunt, commodum cape. Pecuniam serva, domum tene, et vias effugii tibi ipsi para.
Gradus secundus: nullus morbus post annum septuagesimum
Post septuagesimum annum, a calamitatibus liber eris, et adhuc te ipsum curare potes. Hoc non est magnum problema, sed scire debes te vere senem esse. Paulatim, vires corporis et energia tua exhaurientur, et motus tui peiores peioresque fient. Cum edis, lente ambula ne suffocaris, cadas. Desine esse tam pertinax et te ipsum cura!
Quidam tertiam generationem etiam per totam vitam curant. Tempus est esse egoisticum et te ipsum curare. Omnibus rebus leniter agendum est, purgationi auxilium ferendum est, et te ipsum quam diutissime sanum conservandum est. Tibi quam plurimum temporis da ut independenter vivas. Facilius erit vivere sine auxilio petendo.
Tertium stadium: aegrotatio post septuagesimum annum
Hoc est ultimum vitae tempus et nihil est quod timendum sit. Si antea paratus sis, non eris nimis tristis.
Aut valetudinarium ingrediaris, aut aliquem adhibe qui senes domi curet. Semper erit via id faciendi intra facultates tuas et prout aptum est. Principium est liberos tuos non onerare aut onus nimium eis addere, sive psychologice, sive domesticis, sive pecuniarie.
Quartum stadium: ultimum vitae stadium
Cum mens tua serena est, corpus morbis insanabilibus laborat, et qualitas vitae tuae pessima est, mortem audere debes et constanter nolle ut familiares te amplius adiuvent, nec velle ut propinqui et amici inutilem iacturam faciant.
Ex hoc videre possumus, ad quem homines respiciunt cum senescunt? Ad se ipsum, ad se ipsum, ad se ipsum.
Ut aiunt, "Si pecunias bene administras, non pauper eris; si consilium habes, non confusus eris; et si paratus eris, non occupatus eris." Num parati sumus, ut exercitus subsidiarius senibus? Dummodo antea paraveris, de vita tua senectutis futurae non debebis sollicitari.
Nobis ipsis niti debemus ad senectutem nostram sustentandam et palam dicere: Mihi est ultima vox in senectute mea!
Tempus publicationis: XII Martii, MMXXIV
